Je bent niet je gedachten.
Niet je emoties.
Niet je lichaam.
Niet je problemen.
Niet je ziekte.
Niet je klacht of je pijn.
Maar… wie ben je dan wél?
Wie ben je werkelijk?
Die vraag hield mij lange tijd bezig.
Want wanneer je veel bezig bent met je lichaam, emoties of gedachten, kun je jezelf daar volledig in verliezen. Alsof alles wat je ervaart, ook werkelijk is wie je bent.
Toch ontdekte ik tijdens mijn eigen helingsproces iets heel wezenlijks:
Onder alles wat beweegt, denkt, voelt en worstelt… zit een diepere laag. Een stille laag. Een plek van rust, liefde en bewustzijn. Een plek die niet kapot is gegaan. Een plek die altijd heel is gebleven.
Ik geloof dat we in essentie allemaal stralende wezens zijn. Kleine zonnetjes vol levensenergie, lichtkracht en wijsheid. En juist die realisatie maakte voor mij misschien wel het grootste verschil in mijn helingsproces.
Wanneer je gevangen raakt in je hoofd
Lange tijd leefde ik volledig vanuit mijn hoofd. Ik piekerde veel. Analyseerde alles. Zocht oplossingen. Wilde controleren. Mijn gedachten draaiden voortdurend overuren.
Daarnaast was mijn aandacht continu gericht op mijn lichaam. Onbewust was ik steeds aan het scannen:
- Wat voel ik?
- Is er iets mis?
- Moet ik iets oplossen?
- Hoe krijg ik dit weg?
En dan waren er ook nog de emoties die zich soms intens konden aandienen.
Ik wist op een gegeven moment niet meer waar ik mijn aandacht moest laten rusten. Het maakte me moe. Leeg. Onrustig. Tot ik iets belangrijks ontdekte:
Ik bén mijn gedachten niet.
Ik bén mijn emoties niet.
Ik bén mijn lichaam niet.
Ik kan ernaar kijken.
De stilte achter de storm
Er bleek afstand te bestaan tussen mij en mijn gedachten. Ik hoefde niet langer in iedere gedachte meegezogen te worden. Niet iedere innerlijke storm hoefde ik serieus te nemen of op te lossen.
En hetzelfde geldt voor emoties en lichamelijke ervaringen.
Achter alle drukte bestaat een plek die stil is. Ruim. Zacht. Vredig. Een plek waar je niets hoeft te fixen. Een plek waar je simpelweg mag zijn.
Zelfs wanneer emoties door je heen razen of wanneer je lichaam veel aandacht vraagt, blijft die innerlijke stilte bestaan.
Daar ben jij méér dan wat je voelt.
Méér dan wat je denkt.
Méér dan wat je lichaam laat zien.
Thuiskomen in jezelf
Niet langer voortdurend vechten tegen mezelf of tegen wat ik ervaarde, maar leren verzachten. Leren aanwezig zijn. Leren rusten in iets diepers.
Vanuit die plek ontstaat ontspanning. Ruimte. Verbinding. En precies daar krijgt het zelfhelend vermogen weer ruimte om te stromen.
EnergieStroom Meditatie
Iedere maandag maken we tijdens de EnergieStroom Meditatie samen de reis naar die innerlijke ruimte van licht, rust en heelheid.
Een zachte en gedragen ervaring waarin je even niets hoeft op te lossen. Waar je simpelweg mag zakken in jezelf.
Misschien ervaar je daar wel iets waar je al heel lang naar verlangt:
Volledig aanwezig zijn in jezelf.
Je bent van harte welkom.