Helen zie je vaak niet aan de buitenkant. Vaak weet je zelf niet eens (bewust) dat je aan het helen bent of wat je aan het helen bent.
Helen is het proces van heel-wording. Weer éénworden met jezelf. Je weer her-inneren wie je in essentie bent en alles loslaten van wat je niet bent. Alle pijn die in jou aanwezig is doorvoelen, zodat deze ook opgelost wordt. Zodat je je jezelf bevrijdt van alles wat jou nu niet meer dient. Jezelf op nummer één zetten en keuzes maken die jou energie geven en blij maken.
Helen is voor ons verstand heel vaak niet te begrijpen of logisch. Het is geen to-do lijstje van afvinken of beginnen bij A en zo snel mogelijk naar Z. Was het maar zo eenvoudig. Een onbekend avontuur, nog nooit gelopen pad. Vaak ontbreken ons de woorden wat er gaande is.
Helen is een intuïtief, innerlijk proces. Een proces dat zich in jou afspeelt, soms stil en soms krachtig. Soms heel zichtbaar aan de oppervlakte, soms speelt het zich af in de diepte.
Mijn eigen ervaring
Ik herinner me nog goed het moment dat ik moeder werd van mijn dochter. Drie jaar na mijn diagnose. Zwaar vermoeid. De eerste jaren sliep ik iedere middag met haar mee. Het moederschap was alles wat ik aankon.
En ik voelde dat ik nog zoveel meer in me had, te bieden had, te geven had wat ik niet de wereld in kon brengen. Iets waar ik vaak diep verdrietig en gefrustreerd over was, dat ik dat allemaal niet kon.
Op een middag was ik met mijn dochter op bezoek bij mijn ouders en toen zei mijn vader ineens: “Je loopt met je ziel onder de arm.”
Die woorden raakten me diep. Hij raakte een gevoelige snaar. Hij benoemde iets wat ik zelf niet bewust erkende. Maar het klopte. Ik voelde me nutteloos. Alsof ik niets bijdroeg in de maatschappij en er niet echt toe deed.
En natuurlijk, ik ben zó gelukkig gelukkig met mijn dochter. Maar verder? Was het overleven. Elke dag opnieuw. Eén stap tegelijk.
Pas jaren later ontdekte ik dat mijn chronische vermoeidheid verdwenen was. Ik had mezelf geheeld. Zonder dat ik wist dat dat überhaupt mogelijk was.
En al die tijd dacht ik dat ik “niets” aan het doen was. Wat een misverstand. Er had zich in 10 jaar tijd een intens helingsproces voltrokken, onder mijn neus. En ik wist niet bewust dat ik hiermee bezig was.
Onzichtbare topsport
Weten dat je aan het helen bent, verandert alles. Het geeft kracht, richting, houvast en vertrouwen. Het geeft je de drive om door te gaan op de ingeslagen richting.
Want iedere dag opnieuw opstaan in dit proces is niet niks. Het vraagt alles van je. Maar je doet het, omdat je voelt dat dat is wat je wilt doen.
Dus ook al zie je aan de oppervlakte niets veranderen, in de onderstroom is er van alles aan het helen.
En op een dag… sta je op en realiseer je je: hé, die klacht is er niet meer!
Zo werd ik vele jaren later op de tennisbaan ‘Clubkampioen dames enkel 7’ en ‘Kampioen met een tennisteam dames dubbel 6’. Nooit durven dromen dat dit ook weer een reëele ervaring zou worden.
Er is werkelijk zoveel meer mogelijk dan we ons voor mogelijk houden.
Door te helen beweeg je weer richting krachtige levensenergie, vrijheid en geluk. En het leven dat helemaal klopt voor jou.
Ik wil je aanmoedigen en inspireren door te gaan op je helingspad, want het vraagt een lange adem. Inzicht in je onderstroom en het helingsproces zelf zijn daarbij krachtige elementen.