Ik ontmoet veel mensen die bij me komen en vertellen dat ze al op zoveel plekken hulp hebben gezocht voor hun lichamelijke pijn. Massages, artsen, fysiotherapie, chiropractie, alternatieve behandelingen, maar niets lijkt écht te helpen. Wel geeft het vaak een tijdelijke verlichting, maar de oorzaak blijkt niet opgelost te worden.
Mijn ervaring is dat (chronische) lichamelijke pijn vaak een afspiegeling is van innerlijke pijn. En die innerlijke pijn komt meestal voort uit ervaringen die niet fijn waren. Pijnlijke ervaringen dus, zoals jeugdherinneringen, vanuit de opvoeding, oude trauma’s, ingehouden verdriet, boosheid of wrok.
De pijn toelaten
Ook ik heb ervaring met veel fysieke pijn. In mijn zoektocht naar verlichting ontdekte ik dat ik pijn in mezelf kon voelen als een soort energetische plek die om aandacht vroeg. Door mijn aandacht specifiek te richten op die energie, voelde ik de diepere emotie die eraan verbonden was. Die er eigenlijk onder lag. En vaak kwam ik dan in contact met verdriet. In die verbinding met het verdriet kwamen de tranen. Heel veel tranen. Als ik zo terug kijk in mijn helingsproces, heb ik weken gehuild en misschien wel langer.
Voelen en doorvoelen
Huilen is helen. Het is ons zelfhelend vermogen dat aan het woord komt. Huilen maakt los wat ons niet meer dient.
Heling vraagt dat we onze pijn durven voelen. Dat we niet wegrennen, maar erbij blijven. En ja, dat doet soms ontzettend veel pijn. Maar juist door er doorheen te gaan, ontstaat er nieuwe ruimte. Na de tranen voelt het vaak lichter, kalmer en meer in balans.
Ik ben benieuwd:
- Wat doe jij met pijn?
- Kun jij haar voelen en doorvoelen?
- Of reageer je haar af op je omgeving? Slik je haar weg? Of zoek je afleiding in eten, drinken, werken of schermen?
Het kan allemaal. Maar de meest helende weg is ZIJN met de pijn.
Samen door de pijn
Toelaten van de pijn vraagt moed. Het is spannend om naar pijn toe te gaan. Soms voelt het alsof je het niet alleen kunt of wilt dragen. En dat is oké.
Daarom kan het fijn zijn als iemand je begeleidt, je zachtjes naar de pijn toeleidt, bij je blijft, en je ondersteunt tot de scherpe randjes verdwijnen.
Want als je wilt helen, moet je voelen. En precies dat is mijn kracht waarbij ik je kan helpen.